فولاد قالب پلاستیک

  • نویسنده: حامیران
  • تاریخ و ساعت: 1396/03/17 - 12:38

در ساخت قالب پلاستیکی انتخاب نوع و عناصر آلیاژی فولاد نقش تاثیر گذاری در عمر، عملکرد و هزینه قالب دارد. هزینه های تولید قالب پلاستیکی به صورت غیر مستقیم وابسته به فولاد است که در صورت عدم انتخاب فولاد الیاژی مناسب، هزینه های اضافی را به قالب تحمیل می کند.خصوصیات قطعه که برای ساخت قالب پلاستیکی و انتخاب فولاد آلیاژی مربوطه مؤثر است عبارتند از:

1-صافی سطح 2-گرین کاری 3-خورنده بودن یا ساینده بودن جنس قطعه 4-دقت ابعادی 5-تیراژ تولیدی 6-زمان ساخت

فولادهای قالب های پلاستیک

فولادهای قالب های پلاستیک با توجه چقرمگی آنها (نوع عملیات حرارتی) به چهار دسته تقسیم می شوند:

پیش سخت شده (Pre Hardened)

آنیل (Annealed)

پیر سخت شونده (Age Hardening)

فولاد های پیش سخت شده: (Pre Hardened)

این فولادها به صورت سخت کاری شده و باز پخت شده به بازار ارائه می شوند ومی توان نقش قالب مورد نظر را روی آنها به صورت مستقیم اجرا و بهره برداری کرد.از مهمترین مزایای این فولاد ها میتوان به کوتاه شدن فرایندهای ساخت و عدم ایجاد ترک های ریز در اثر عملیات حرارتی اشاره نمود.این فولاد ها معایبی هم دارند ازجمله: زمان ماشین کاری این فولادها با توجه به سختی آنها بیشتر از فولادهای آنیل شده است و باتوجه به اینکه سختی اینگونه فولادها به تدریج از سطح به عمق کم میشود،قالب هایی که توسط اینگونه فولادها تهیه میشوند دارای سختی یکنواخت نیستند.همچنین برای رزین هایی که بسیار ساینده یا دارای دمای پروسه بسیار بالا هستند،مناسب نیستند.

فولاد قالب تزریق پلاستیک P20- یا بدونP20

فولادهای ونربل مورد استفاده در قالب تنها انتخاب و تنها روش در قالب های تزریق پلاستیک به حساب نمی آیند،اما روش قابل اطمینان در پروسه تولید قالب پلاستیکی است. ترجیح اکثریت قالب سازان در انتخاب فولاد  برای قالب P20 است . "p20" تقریبا با فولادهایی که با ریختگری تولید میشوند یکسان می باشند.

P20 چیست؟فولادی محبوب است که از لحاظ ترکیب به فولاد "کروم دار" 41xx که در کاربردهای فضایی استفاده می شود شباهت دارد.با توجه به 0.4 درصد کربنی که در داخل این فولاد موجود است،نمی بایست انتظار داشت که آلیاژ p20 از نوع فولاد سخت شونده در روغن باشد، پدیده کوئنچ کردن نیز بعد از رسیدن به دمای 830 درجه سلسیوس انجام می شود.p20 به علت چکش خوار بودن دارای کاربردهای زیادی می باشد:در دمای 7800 درجه به حالت خمیری میرسد و به واسطه خنک کاری توسط هوا می تواند در دماهای پایین نیز نرم باشد.

زمانی که مقدار ثبت شده برای فولاد پایه 50 HRC می باشد، p20 می تواند مقداری بیش از 50 HRC سخت شود، حتی اگر مقدار سختی بیشتر و مقاومت شیمیایی بالاتر از این آلیاژ انتظار رود می توان با نیترید کردن آن سختی را تا 60 HRC افزایش داد.میتوان سخت کاری عمقی نزدیک به نیم میلیمتر  در قطعه ایجاد کرد.روشی دیگر استفاده از روکش کروم است که به شرط دمای متوسط مشخص از ترد شدن به واسطه هیدروژن جلوگیری می کند.

هرچند استفاده از مواد سخت کاری شده فشار و زحمت بیشتری را به قالب سازتحمیل می کند اما  وجود حفره های عمیق نیاز به بخش های ساختاری بیشتری دارد،اگر عملیات حرارتی به خوبی انجام نشود،پدیده ایجاد شده را تأثیر به سزایی در کور و کویتی  core and cavity قالب خواهد داشت.اگر در مرحله ماشین کاری لایه بیرونی کاملا برداشته شود،تنش باقیمانده باعث تغیر شکل بلوک خواهد شد،که در اینجا نیاز به انجام یک یا دو مرحله کاهش تنش باقیمانده در ماده خواهیم داشت.

المان ها و عناصر مختلف موجود در یک آلیاژ برای استحکام ساختاری فلز حائز اهمیت است اما روش و چگونگی قالب گییری نیز دارای اهمیت بالایی می باشد.روش های تولید پیشرفته مانند ذوب مجدد در خلاء و متالوژی پودری میتوانند موجب شکل گیری ساختاری بسیار پیوسته از فولاد شوند،اما طبیعی است که هزینه این روش ها نیز بیشتر خواهد بود.

 

 

کلمات کلیدی

به کانال رسمی حامیران در تلگرام بپیوندید