گالوانیزه گرم

  • نویسنده: حامیران
  • تاریخ و ساعت: 1396/05/25 - 15:28

یکی از مهم ترین روش ها برای ایجادپوشش روی بر سطح فولاد و آهن، گالوانیزه گرم می باشد. طبق گزارشات و برسی ها، برای پوشش دادن  40 میلیون تن فولاد، بطور سالایانه حدود 2 میلیون تن روی به همین روش گالوانیزه گرم استفاده می شود. همچنین لازم به ذکر است که چدن ها و انواع مختلف فولاد قابلیت این را دارند که بههیمن روش روی اندود بشوند. اما نوع پوشش ایجاد شده به عناصر آلیاژی بستگی دارد. گالوانیزه هر یک از چهار نوع محصول، صنعت جداگانه ای را تشکیل داده است. به لحاظ قطعات ساخته شده و لوله ها، مشابه یکدیگر است. اما گالوانیزه کردن متالورژیکی فرآیند های در فرآیند مورد استفاده برای ورق ها، مقدار کمی مواد افزودنی به روی اضافه می شود تا. پوشش حاصل دارای مقدار کمتری آلیاژ روی – آهن باشد و در نتیجه بسیار انعطاف پذیر بشود سطح آهن یا فولاد باید قبل از انجام فرآیند گالوانیزه گرم به خوبی تمیز شود. به طوری که آهن بتواند به راحتی با مذاب روی واکنش دهد. آماده سازی نامناسب سطح معموال مهم ترین عامل. پیدایش عیب در قطعات گالوانیزه است.

 

گالوانیزه کردن به دو روش زیر انجام میشود:

1) به روش غوطه ور سازی، یعنی غوطه ور کردن فولاد در خزینه روی مذاب. همچنین این عمل را حرارتی نیز می گویند. 2) بوسیله برق، روی را آبکاری سرد نمایند. از این روش برای نوارهای فولادی- ورقه یا سیم استفاده میکنند.

تمیز کاری سطح برای گالوانیزه کردن:

در حین انجام عملیات شکل دادن به روی و یا ماشین کاری ممکن است یکسری روغن و چربی به سطح فلز چسبیده باشد. به همین منظور به روش چربی زدایی با بخار، تمیزکاری با حالل ها یا امولسیون ها و هم چنین محلول های چربی گیری اقدام به تمیزکاری سطح یا چربی زدایی میکنند. بعد اتمام کار چربی زدایی، قطعات را وارد مرجله ی اسید شویی میکنند تا رسوبات و اکسید های سطحی از بین بروند. گفتنی است که برای این عمل از از محلول های آبی اسید سولفوریک با اسید کلریدریک استفاده می کنند.

 

روانسازی عمل گالوانیزاسیون

بعد از اتمام کار چربی زدایی، هرچند که با بهترین روشو بالاترین کیفیت انجام، حتی اگر حجم قابل توجهی از آلایندگی ها بر روی سطح پاک بشود، اما مقدار های بسیار کم و ریزی به حالت اکسیدها، کلریدها، سولفات ها و سولفورها بر روی سطح همچنان باقی می مانند که اگر این ها را تمیز نکنیم، در نهایت منجر می شود تا در فعل و انفعال ترکیب آهن با روی در حمام مذاب اخلال ایجاد بشود. به همین منظور سه روش مهم وجود دارد که در صنعت گالوانیزه کردن بکار گرفته می شود.

 روش خشک. قدیمی، خشک و خیس در موارد خاصی مانند برخی فرآیندهای گالوانیزه مداوم یا خودکار، از این روش ها به صورت تغییر شکل یافته یا مخلوط شده استفاده می شود. در روش خشک قدیمی، قطعات را پس از اسید شویی در داخل محلول اسید کلریدریک، خشک می کنند که در نتیجه نمک های ناشی از عمل اسیدشویی روی سطح مانده و به هنگام ورود قطعه به داخل مذاب، به صورت روانساز عمل. می کند اما در روش دیگر، پس از عمل اسیدشویی، قطعات را شسته و سپس وارد حمام روانساز می کنند و پس از آن قطعه را از روانساز خارج و در یک سیستم خشک کن، خشک می کنند. "روش خشک" یا اینکه قطعات را پس از شست و شو، مستقیما به حمام مذابی که سطح آن را. (یک لایه روانساز مذاب پوشانده است وارد می کنند )روش تر با غلظت ۷۴ درصد تا (3Na4Cl,ZnCl2 (برای حمام روانساز از محلول کلرید آمونیم روی دمای ۱۴ درجه سانتی گراد استفاده می شود. یک ماده تر کننده نیز معموال به این محلول افزوده می شود. در مورد روش تر نیز برای لایه روانساز مذاب، یا همین کلرید آمونیوم روی مصرف می شود یا اینکه از کلرید آمونیوم روی به همراه یک ماده کفی مانند گلیسیرین، پیه آب کرده یا خاک اره استفاده می شود. این مواد کفی عالوه بر ضخیم تر کردن ضخامت اولیه شناور، باعث کاهش دمای سطحی نیز می شوند که در نتیجه از تبخیر کلرید آمونیوم و دود حاصل کاسته میشود.

کلمات کلیدی

به کانال رسمی حامیران در تلگرام بپیوندید