شماره گذاری قدیمی چدن ها : 
شماره گذاری قدیمی چدن ها همانند فولادها بر اساس استاندارد DIN 17007 sheet 3  با هفت شماره گذاری به صورت
  x.xxxx-xx انجام می شود . 

مطابق با جدول اگر شماره اول و قبل از ممیز ، صفر باشد ، سه گروه از آلیاژهای آهنی شامل آهن خام ، شمش های آلیاژساز یا آمیژان و چدن ها معرفی می شود . شماره های بعد از نقطه اعشار هر کدام معانی و مفهوم مشخصی دارند .
شماره گذاری جدید چدن ها : 
الگوی شماره گذاری چدن ها بر اساس استاندارد جدید آلمان در جدول زیر نشان داده شده است . 


در بخش اول و دوم از عدد 5 و یک ممیز استفاده می شود . در بخش سوم برای تعیین شکل گرافیت و در بخش چهارم برای تعیین ساختار زمینه چدن از اعداد نشان داده شده در جدول بالا استفاده می شود . بخش 5 و 6 مطابق با استاندارد های دیگر پر می شود .
نام گذاری چدن ها بر اساس استاندارد آلمان (DIN) :
در استاندارد DIN-EN 1560     ، نام گذاری جدید چدن ها به صورت یکپارچه و شبیه به فولادها تعریف شده است که با آنچه تاکنون مشاهده شده ، متفاوت است ، اما در نامگذاری قدیمی انواع چدن ها ، برای هر یک از آن ها به صورت جداگانه ، سیستم نام گذاری وجود دارد .
نام گذاری جدید بر اساس ساختار ، خواص مکانیکی و ترکیب شیمیایی : 
نام چدن مطابق با استاندارد DIN-EN 1560  از شش بخش تشکیل شده است ( همانند جدول پایین) . در بخش اول نام چدن ، پیشوند EN   آمده و نشان دهنده سند استاندارد اروپایی است . در بخش دوم ، عبارت GJ استفاده شده که G  معرف Cast و J معرف  Iron  هستند . در بخش سوم نام چدن ، از حروفی برای تعیین شکل گرافیت ، استفاده می شود . در بخش چهارم در صورت نیاز از حروف نشان داده شده در جدول برای ساختار و زمینه آلیاژ استفاده می شود . بخش پنجم می تواند شامل خواص مکانیکی یا ترکیب شیمیایی باشد . در بخش ششم و انتهایی ، حروف اضافی آمده و بیان کننده نوع آزمون برای تعیین خواص چدن است . 


 

نظرات کاربران

بازگشت