تفاوت استیل 420 با 430 در ترکیب و آرایش شیمیایی
برای درک تفاوت استیل 420 با 430، بررسی ترکیبات آنها ضروری است. هر دو متعلق به خانواده فولاد ضد زنگ فریتی هستند که با محتوای بالای کروم مشخص میشود. با این حال، ترکیبات آلیاژی آنها به طور قابل توجهی متفاوت است و بر خواص مربوطه آنها تأثیر میگذارد. فولاد ضد زنگ 420 که به عنوان فولاد ضد زنگ مارتنزیتی نیز شناخته میشود، حاوی تقریباً 13-14٪ کروم است که آن را در برابر خوردگی و سایش بسیار مقاوم میکند. علاوه بر این، مقدار متوسطی کربن (حداکثر 0.15٪) را در خود جای داده است که به سختی استثنایی و حفظ لبه آن کمک میکند و آن را برای کارد و چنگال و ابزار جراحی مناسب میسازد. قیمت فولاد ضد زنگ بسته به نوع آن و ترکیبات آلیاژی متفاوت است؛ معمولاً فولاد 420 به دلیل سختی بیشتر و کاربردهای ویژه، کمی گرانتر از 430 است، اما هر دو بسته به شرایط بازار و نوسانات اقتصادی قیمتهای متغیری دارند.
در مقابل، فولاد ضد زنگ 430 محتوای کروم بالاتری را نشان می دهد، معمولاً حدود 16-18٪، که مقاومت آن را در برابر خوردگی و اکسیداسیون افزایش می دهد. با این وجود، حاوی مقادیر ناچیزی از نیکل (0.75٪ حداکثر) و فاقد محتوای کربن موجود در فولاد 420 است. در نتیجه، فولاد 430 شکل پذیری عالی را ارائه میدهد و آن را برای کاربردهایی که نیاز به کشش عمیق دارند، مانند ظروف و لوازم آشپزخانه، مناسب میسازد.
تفاوت استیل 420 با 430 در ویژگی های مکانیکی
ترکیبات آلیاژی متفاوت فولاد ضد زنگ 420 و 430 خواص مکانیکی متمایزی را به هر درجه می بخشد. فولاد ضد زنگ 420 به دلیل ساختار مارتنزیتی و محتوای کربن خود دارای سختی و استحکام قابل توجهی است. این استحکام کششی و مقاومت سایشی عالی را نشان می دهد و آن را برای ساخت ابزارهای برش، تیغه ها و ابزارهای جراحی که نیاز به تیزی و دوام دارند، ایده آل می کند. برعکس، فولاد ضد زنگ 430 انعطاف پذیری و شکل پذیری را بر سختی و استحکام ترجیح می دهد. ریزساختار آستنیتی آن، همراه با محتوای کربن کمتر، منجر به کاهش سختی و افزایش شکلپذیری میشود. این ویژگی فولاد 430 را برای فرآیندهای شکلدهی مانند خم کردن، مهر زنی و کشش مناسب میکند و تولید اشکال و طرحهای پیچیده را در ظروف آشپزی، سینک ظرفشویی و تزئینات خودرو تسهیل میکند.تفاوت استیل 420 با 430 در مقاومت در برابر خوردگی
هر دو نوع فولاد ضد زنگ 420 و 430 مقاومت قابل توجهی در برابر خوردگی دارند که البته به درجات مختلف مقاومت در برابر خوردگی دارند. محتوای کروم موجود در فولاد ضد زنگ یک لایه اکسید غیرفعال بر روی سطح ایجاد می کند و از آن در برابر عناصر محیطی محافظت می کند و از تشکیل زنگ زدگی جلوگیری می کند.
فولاد ضد زنگ 420 مقاومت خوردگی متوسطی را ارائه می دهد که در درجه اول به محتوای کروم آن نسبت داده می شود. در حالی که در محیط های با خورندگی خفیف عملکرد تحسین برانگیزی دارد، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مواد شیمیایی خشن یا دماهای بالا ممکن است لایه محافظ آن را به خطر بیندازد و منجر به خوردگی یا سوراخ شدن موضعی شود.
در مقابل، فولاد ضد زنگ 430 به دلیل محتوای کروم بالاتر، در مقاومت در برابر خوردگی و اکسیداسیون برتری دارد. لایه اکسید قوی تشکیل شده بر روی سطح، محافظت بیشتری در برابر عوامل خورنده ایجاد می کند و آن را برای کاربردهایی که در معرض رطوبت و شرایط جوی قرار دارند، مناسب می کند. با این حال، ممکن است حساسیت به ترک خوردگی تنشی ناشی از کلرید را در محیطهای تهاجمی نشان دهد.
تفاوت استیل 420 با 430 در کاربرد
تفاوت استیل 420 و 430 در خواص این استیل ها استفاده از آنها را در کاربردهای متمایز در صنایع مختلف تسهیل می کند. فولاد 420 در ساخت کارد و چنگال، چاقو، قیچی و ابزار جراحی کاربرد گستردهای پیدا میکند، جایی که سختی، حفظ لبه و مقاومت در برابر سایش از اهمیت بالایی برخوردار است. استحکام و تیزی برتر آن را در برش های دقیق و روش های جراحی ضروری می کند و عملکرد مطلوب و طول عمر را تضمین می کند.
از سوی دیگر، استیل 430 به کاربردهایی که نیاز به شکلپذیری، مقاومت در برابر خوردگی و جذابیت زیبایی دارند، پاسخ میدهد. چکش خواری و توانایی آن در حفظ اشکال پیچیده آن را به انتخابی ارجح برای لوازم آشپزخانه، ظروف آشپزی، سینک ظرفشویی و تزئینات معماری تبدیل کرده است. روکش براق و مقاومت در برابر تیره شدن، جذابیت بصری محصولات ساخته شده از فولاد 430 را افزایش می دهد و مطلوبیت آنها را در محیط های خانگی و تجاری افزایش می دهد.
