صادرات فولاد ایران در تازهترین دوره آماری، علاوه بر افزایش ارزآوری، با تغییر محسوسی در ترکیب محصولات صادراتی همراه شده است. تغییر میزان صادرات، نرخ ارز و شرایط عرضه داخلی از عواملی هستند که میتوانند بر روند قیمت روز آهنآلات نیز اثر بگذارند.
بر اساس آمار منتشرشده از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، ارزش صادرات زنجیره آهن و فولاد در ۱۰ ماهه سال ۱۴۰۴ با رشد ۲۲ درصدی از ۶.۵ میلیارد دلار عبور کرد؛ رقمی که تقریباً معادل کل صادرات این زنجیره در سال ۱۴۰۳ است. همچنین حجم صادرات آهن و فولاد ۲۷ درصد و مجموع صادرات کل زنجیره فولاد ۳۸ درصد افزایش یافت.
ورقهای فولادی؛ پیشتاز رشد صادرات
یکی از مهمترین تغییرات بازار، افزایش صادرات مقاطع تخت فولادی بود. حجم صادرات این گروه نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود ۱۹۵ درصد رشد کرد و ارزش صادرات انواع ورق فولادی با افزایش ۱۳۲ درصدی به حدود ۵۶۳ میلیون دلار رسید.
این روند نشان میدهد ورق گرم، ورق سرد و محصولات پوششدار سهم بیشتری از بازارهای صادراتی ایران به دست آوردهاند. افزایش تقاضای صادراتی و تغییر میزان عرضه در بازار داخلی نیز میتواند بر نوسانات قیمت ورق آهن اثرگذار باشد.
در مقابل، صادرات مقاطع طویل فولادی حدود ۱۰ درصد کاهش یافت. تیرآهن با افت ۳۳ درصدی و میلگرد شاخه با کاهش ۱۷ درصدی صادرات مواجه شد؛ موضوعی که میتواند تحت تأثیر هزینه تولید، شرایط بازار کشورهای مقصد، محدودیتهای تجاری و کاهش رقابتپذیری قیمت محصولات ایرانی باشد.
بااینحال، کاهش صادرات مقاطع طویل لزوماً به معنای افت قیمت در بازار داخلی نیست و برای ارزیابی دقیقتر باید روند تولید، عرضه، تقاضای پروژههای عمرانی و قیمت میلگرد بهصورت همزمان بررسی شود.
آینده صادرات فولاد به چه عواملی وابسته است؟
رشد صادرات زمانی میتواند به توسعه پایدار صنعت فولاد منجر شود که سهم محصولات نهایی و دارای ارزش افزوده افزایش یابد. تأمین پایدار برق و گاز، ثبات مقررات صادراتی، کاهش هزینه حملونقل، توسعه بازارهای جدید و تسهیل بازگشت ارز از مهمترین عوامل مؤثر بر ادامه این مسیر هستند.
بنابراین، افزایش تناژ صادرات بهتنهایی معیار کاملی برای ارزیابی عملکرد صنعت نیست؛ ترکیب محصولات صادراتی، ارزش دلاری هر تن و سهم کالاهای نهایی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
