بازار شمش فولادی در آستانه سپتامبر با افزایش قیمت های پیشنهادی و محدودتر شدن گزینه های ارزان تامین در آسیا و خاورمیانه وارد شرایط تازه ای شده است. این تغییر برای بازار ایران صرفا یک تحول خارجی نیست؛ در معاملات ۹ شهریور بورس کالا نیز برای حدود ۹۵ هزار و ۹۲۵ تن شمش ۱۵۰ نزدیک به ۱۷۳ هزار و ۸۹۰ تن تقاضا ثبت شد؛ یعنی حجم تقاضا حدود ۱.۸ برابر عرضه بود. هم زمانی رشد پیشنهادهای منطقه ای با تقاضای بالای شمش در بازار داخلی، فعلا احتمال افت محسوس هزینه تامین این حلقه از زنجیره فولاد را کاهش داده است.
بازار شمش چه پیامی برای خریداران ایرانی دارد؟
برای نوردکاران، تولیدکنندگان مقاطع و مدیران خرید، مهم ترین پیام شرایط فعلی به هزینه جایگزینی شمش مربوط می شود. زمانی که فروشندگان منطقه ای تمایل کمتری به عرضه بیلت در سطوح پایین قیمت دارند و در داخل نیز تقاضای شمش بالا باقی می ماند، احتمال کاهش سریع هزینه خوراک واحدهای نورد کمتر می شود. این فشار می تواند به تدریج به بازار محصولات طویل منتقل شود؛ به همین دلیل برای خریداران پروژه ای، مقایسه روند معاملات شمش با تغییرات قیمت میلگرد آجدار می تواند تصویر دقیق تری از میزان انتقال هزینه به بازار نهایی ارائه دهد. البته این رابطه مستقیم و قطعی نیست و قیمت میلگرد همچنان به عواملی مانند میزان عرضه کارخانه ها، تقاضای مصرفی، هزینه انرژی، حمل و شرایط عمومی بازار وابسته است.
با این حال، سیگنال فعلی را نباید به معنای آغاز قطعی یک موج صعودی در بازار فولاد دانست. در بازارهای منطقه ای، افزایش هزینه مواد اولیه و رشد قیمت های پیشنهادی شمش از نرخ ها حمایت می کند، اما در بخشی از بازار محصولات نهایی هنوز مقاومت خریداران در برابر قیمت های بالاتر دیده می شود. بنابراین برای خریداران ایرانی، تصمیم منطقی نه خرید هیجانی است و نه تعویق قطعی تامین با فرض ارزان شدن بازار؛ بلکه باید حجم مورد نیاز، زمان مصرف، موجودی انبار، روند عرضه شمش در بورس کالا و شرایط بازار منطقه ای به صورت هم زمان بررسی شوند. فولاد حامیران نیز با رصد مستمر بازار داخلی و تحولات زنجیره جهانی فولاد، تلاش می کند این متغیرها را با رویکردی کاربردی برای مدیران خرید و فعالان صنعتی تحلیل کند.
