بازار فولاد در روزهای اخیر با افزایش قیمت و نوسان بیشتر در برخی مقاطع روبه رو شده است؛ اما حرکت قیمت ها در همه بخش ها با رشد مشابه تقاضای مصرفی همراه نیست. نوسانات ارز، افزایش هزینه تامین و شرایط معاملات بورس کالا باعث شده تصمیم خرید برای صنایع دشوارتر شود. سوال مهم این است که در چنین شرایطی خرید را جلو بیندازیم یا منتظر بمانیم؟
بازار فولاد یکدست حرکت نمی کند
بررسی معاملات ۱۵ شهریور نشان می دهد با وجود ادامه تقاضا در بورس کالا، قیمت بازار آزاد برخی مقاطع جلوتر حرکت کرده است. برای نمونه، میلگرد خراسان پس از معامله در محدوده ۸۲ هزار و ۷۹۰ تومان در بورس، در بازار آزاد تا حدود ۹۰ هزار تومان قیمت گذاری شد؛ شکافی که هنوز با رشد مشابه تقاضای مصرفی همراه نشده است. بنابراین افزایش قیمت در یک گروه را نمی توان به کل بازار فولاد تعمیم داد.
خریداران مقاطع می توانند پیش از تصمیم گیری، آخرین قیمت میلگرد آجدار را بر اساس سایز، کارخانه و شرایط عرضه بررسی کنند.
افزایش قیمت به معنی رشد مصرف نیست
بخشی از خریدهای بازار می تواند ناشی از نگرانی نسبت به افزایش هزینه تامین در آینده باشد. زمانی که ارز، مواد اولیه یا هزینه تولید افزایش پیدا می کند، برخی خریداران نیاز آینده خود را زودتر تامین می کنند؛ در نتیجه قیمت بعضی محصولات ممکن است سریع تر از تقاضای واقعی صنایع حرکت کند.
از طرف دیگر، هزینه شمش، مواد اولیه، انرژی و حمل نیز می تواند مانع کاهش سریع قیمت محصولات شود. به همین دلیل، بازار فعلی نه یک روند صعودی کاملا یکپارچه دارد و نه سیگنال روشنی برای کاهش سریع قیمت ارائه می دهد.
خریداران صنعتی چه تصمیمی بگیرند؟
برای مصرف قطعی و پروژه های کوتاه مدت، تعویق کامل خرید با امید کاهش قیمت می تواند ریسک افزایش هزینه یا محدودیت موجودی ایجاد کند. در این شرایط، تامین مرحله ای متناسب با برنامه مصرف می تواند گزینه کم ریسک تری باشد.
اما برای خریدهای غیرضروری یا افزایش موجودی بدون برنامه، شرایط فعلی هنوز سیگنال کافی برای خرید هیجانی ارائه نمی دهد. خریداران می توانند پیش از تصمیم نهایی، قیمت روز آهن آلات را در کنار موجودی، زمان تحویل، کارخانه سازنده و مشخصات فنی محصول بررسی کنند.
