صنعت فولاد در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر الزامات زیستمحیطی، تحولات انرژی و تغییر الگوی تقاضای جهانی قرار گرفته است. امروز دیگر توسعه صنعتی صرفاً به افزایش تولید محدود نمیشود، بلکه کاهش آلایندگی، بهرهوری انرژی و حرکت به سمت تولید سبز به معیارهای اصلی رقابتپذیری در بازارهای جهانی تبدیل شدهاند.
به گزارش واحد روابط عمومی فولاد حامیران، فولاد همچنان یکی از صنایع راهبردی و اثرگذار در توسعه اقتصادی کشورها به شمار میرود؛ اما در فضای جدید اقتصاد جهانی، مزیت رقابتی این صنعت تنها با ظرفیت تولید سنجیده نمیشود. اکنون کشورها و شرکتهایی موفقتر خواهند بود که بتوانند میان رشد صنعتی و حفاظت از محیط زیست تعادل برقرار کنند.
فولاد سبز؛ مزیت رقابتی جدید در بازار جهانی
کارشناسان معتقدند حرکت از روشهای سنتی تولید به سمت فناوریهای کمکربن، چشمانداز تازهای پیش روی صنعت فولاد قرار داده است. استفاده از گاز طبیعی، توسعه فرآیند احیای مستقیم، بهکارگیری کورههای قوس الکتریکی و توجه به ظرفیت هیدروژن، از مهمترین مسیرهایی هستند که میتوانند شدت انتشار آلایندهها را کاهش دهند و همزمان جایگاه صادراتی تولیدکنندگان را تقویت کنند.
تغییر مسیر تقاضا در جهان
در بازه ۱۴۰۴ تا ۱۴۰۵، رشد پروژههای زیرساختی، توسعه انرژیهای نو و افزایش حساسیت بازارها نسبت به ردپای کربن، باعث شده تقاضا برای مواد اولیه باکیفیتتر و محصولات فولادی کمآلاینده افزایش یابد. در این میان، آهن اسفنجی و بریکت گرم (HBI) بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفتهاند و بسیاری از تحلیلگران، این حوزه را یکی از محورهای مهم سرمایهگذاری آینده میدانند.
آیندهای که از امروز ساخته میشود
صنعت فولاد ایران نیز برای حفظ سهم خود در بازارهای داخلی و صادراتی، ناگزیر است همراستا با این تحولات حرکت کند. توجه به فناوریهای پاک، بهینهسازی مصرف انرژی و سرمایهگذاری در زنجیره تولید سبز، میتواند آیندهای رقابتیتر و پایدارتر برای این صنعت رقم بزند.
