کاهش انتشار کربن به یکی از مهمترین موضوعات صنعت فولاد جهان تبدیل شده و قراضه فولادی در این مسیر نقش پررنگتری پیدا کرده است. قابلیت بازیافت چندباره فولاد باعث شده استفاده مجدد از قراضه، علاوه بر کاهش مصرف برخی مواد اولیه، به مدیریت پسماندهای فلزی و حرکت صنعت به سمت اقتصاد چرخشی کمک کند.
قراضه چگونه ردپای کربنی فولاد را کاهش میدهد؟
به گزارش روابط عمومی فولاد حامیران ، در مسیرهای متداول تولید فولاد مبتنی بر سنگآهن، مراحل احیا و استفاده از سوختهای فسیلی میتوانند سهم قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانهای داشته باشند. افزایش سهم قراضه در تولید، بهویژه در واحدهای مجهز به کوره قوس الکتریکی ، امکان کاهش وابستگی به مسیرهای پرکربنتر تولید را فراهم میکند.
البته میزان کاهش آلایندگی تنها به استفاده از قراضه وابسته نیست. ترکیب انرژی مورد استفاده در کارخانه، کیفیت قراضه، فناوری ذوب و بهرهوری تجهیزات نیز در میزان نهایی انتشار کربن تأثیرگذار هستند.
رقابت فولادسازان برای دسترسی به قراضه باکیفیت
با گسترش برنامههای تولید فولاد کمکربن، قراضه باکیفیت به یک ماده اولیه استراتژیک تبدیل شده است. افزایش ظرفیت فولادسازی بر پایه کورههای الکتریکی میتواند تقاضا برای جمعآوری، تفکیک و فرآوری قراضه را افزایش دهد.
در این میان، کیفیت قراضه اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا وجود عناصر ناخواسته میتواند ترکیب شیمیایی و کیفیت محصول نهایی را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، توسعه فناوریهای تفکیک و فرآوری قراضه در کنار افزایش حجم بازیافت اهمیت پیدا کرده است.
بازیافت فولاد؛ از مدیریت پسماند تا اقتصاد چرخشی
مزیت بازیافت فولاد تنها به کاهش آلایندگی محدود نمیشود. بازگرداندن قراضه به چرخه تولید میتواند مصرف منابع اولیه را کاهش دهد و ارزش اقتصادی پسماندهای فلزی را حفظ کند.
در نتیجه، با حرکت صنعت جهانی به سمت فولاد سبز و تولید کمکربن، قراضه فولادی از یک ماده بازیافتی ساده به یکی از حلقههای مهم زنجیره تأمین تبدیل شده است؛ روندی که اهمیت آن در آینده صنعت فولاد بیش از گذشته خواهد بود.
