به گزارش روابط عمومی فولاد حامیران ، تأمین پایدار مواد اولیه یکی از مهم‌ترین چالش‌های زنجیره فولاد کشور محسوب می‌شود. در سال‌های اخیر، افزایش نیاز واحدهای فولادسازی به خوراک مناسب و نوسانات بازار آهن اسفنجی و قراضه، توجه بیشتری را به استفاده ترکیبی از این دو ماده اولیه معطوف کرده است.
قراضه؛ یکی از پایه‌های توسعه فولادسازی مدرن
قراضه فولادی به دلیل قابلیت بازیافت، مصرف انرژی کمتر نسبت به تولید فولاد از مواد اولیه خام و نقش آن در کاهش انتشار کربن، جایگاه مهمی در صنعت فولاد جهان دارد. بسیاری از فولادسازان دنیا با استفاده از کوره‌های قوس الکتریکی، بخشی از نیاز خود به مواد اولیه را از طریق قراضه تأمین می‌کنند.
در ایران نیز با توسعه واحدهای ذوب القایی و کوره‌های قوس الکتریکی، اهمیت دسترسی به قراضه باکیفیت افزایش یافته است. ترکیب مناسب قراضه و آهن اسفنجی می‌تواند به بهبود شرایط تولید، مدیریت هزینه‌ها و افزایش انعطاف‌پذیری واحدهای فولادی کمک کند.
چالش تأمین قراضه و آینده زنجیره فولاد
با وجود ظرفیت بالای تولید فولاد در کشور، محدودیت در تأمین قراضه استاندارد یکی از موضوعات مهم صنعت فولاد است. کمبود قراضه با کیفیت، پراکندگی منابع جمع‌آوری و تفاوت در ترکیب شیمیایی، از جمله عواملی هستند که بر فرآیند تولید فولاد اثر می‌گذارند.
در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، با توجه به افزایش تمرکز صنعت فولاد بر بهره‌وری انرژی، کاهش هزینه تولید و حرکت به سمت تولید کم‌کربن، استفاده بهینه از قراضه و توسعه زنجیره بازیافت فلزات اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
حرکت صنعت فولاد به سمت تنوع منابع تأمین
تجربه بازارهای جهانی نشان می‌دهد ترکیب هوشمندانه مواد اولیه، یکی از عوامل مهم رقابت‌پذیری فولادسازان است. در این مسیر، واردات هدفمند قراضه در کنار توسعه منابع داخلی می‌تواند به عنوان یکی از راهکارهای تقویت زنجیره تولید فولاد مطرح باشد و نقش مؤثری در تأمین پایدار محصولات فولادی ایفا کند.
