به گزارش روابط عمومی فولاد حامیران، رابطه میان صنعت فولاد و نفت و گاز همچنان یکی از پیوندهای مهم زنجیره صنایع سنگین است؛ اما روند بازار در سال های اخیر نشان می دهد تقاضای فولاد این بخش دیگر فقط به افزایش تعداد حفاری های نفتی وابسته نیست. بررسی تحولات ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ نشان می دهد سرمایه گذاری در بخش بالادستی نفت با احتیاط بیشتری انجام می شود، در حالی که توسعه گاز، LNG و زیرساخت های انرژی همچنان بخشی از سرمایه گذاری صنعت را به خود اختصاص داده است.
سرمایه گذاری انرژی چه اثری بر تقاضای فولاد دارد؟
طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، سرمایه گذاری بالادستی نفت در سال ۲۰۲۵ حدود ۶ درصد کاهش یافت و به حدود ۴۲۰ میلیارد دلار رسید. در سال ۲۰۲۶ نیز انتظار می رود سرمایه گذاری نفت برای سومین سال متوالی کاهش داشته باشد؛ در مقابل، سرمایه گذاری در بخش گاز طبیعی به حدود ۳۳۰ میلیارد دلار می رسد که بالاترین سطح یک دهه اخیر است. این تفاوت نشان می دهد مسیر تقاضای فولاد در صنعت نفت و گاز بیش از گذشته به ترکیب پروژه های انرژی وابسته شده است.
از حفاری و تولید تا ساخت خطوط انتقال، پالایشگاه ها، پتروشیمی و واحدهای فرآوری، انواع محصولات فولادی و لوله های صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. در این میان، لوله های بدون درز و به ویژه محصولات مورد استفاده در شرایط فشار و دمای بالا، نقش مهمی در پروژه های تخصصی دارند. برای بررسی مشخصات و موجودی، می توان قیمت لوله مانیسمان را در فولاد حامیران دنبال کرد.
آیا تقاضای فولاد در نفت و گاز افزایش می یابد؟
پاسخ را نمی توان یک افزایش یا کاهش قطعی دانست. روند سرمایه گذاری نشان می دهد تقاضا برای فولاد همچنان وجود دارد، اما شدت آن از پروژه ای به پروژه دیگر متفاوت است. رشد پروژه های گاز و LNG، توسعه زیرساخت های انتقال و نیاز به جایگزینی تجهیزات فرسوده می تواند بخشی از تقاضای فولادی این صنعت را حفظ کند. برای آشنایی بیشتر با انواع لوله های مورد استفاده در صنایع مختلف نیز می توان انواع لوله های فولادی را بررسی کرد.
در سال ۱۴۰۴ نیز استاندارد API 5CT برای لوله های جداری و مغزی مورد استفاده در حفاری و تولید نفت و گاز به روز شد که بر الزامات فنی، عملکرد و کیفیت این محصولات تأکید بیشتری دارد.
بنابراین، آینده مصرف فولاد در صنعت نفت و گاز را باید ترکیبی از سرمایه گذاری انرژی، توسعه زیرساخت، شرایط بازار نفت و گاز و الزامات فنی پروژه ها دانست؛ نه صرفا افزایش تعداد دکل های حفاری.









