خط ویژه
خــط ویــژه
021-63511

متالوگرافی عبارت است از مطالعه میکروسکوپی ویژگی های ساختاری یک فلز یا آلیاژ به منظور مشاهده اندازه دانه‌ها، شکل و توزیع فازهای مختلف و ناخالصی‌هایی که روی خواص مکانیکی یک فلز تاثیر عمقی دارد. در حالت کلی متالوگرافی در دو مدل 1. تحقیقاتی 2.کنترل کیفی انجام می گیرد. متالوگرافی کنترل کیفی نسبت به تحقیقاتی ساده تر است چرا که در روش تحقیقاتی شناخت دیاگرام های فازی و TTT الزامی است. با این که روش تحقیقاتی پیچیده تر از کنترل کیفی است، اما روش کنترل کیفی از اهمیت بالاتری در صنایع برخوردار است.
مقدمه انجام آزمون متالوگرافی تمیز بودن سطح نمونه است چرا که اساس این آزمون بررسی سطح قطعه است. آزمون متالوگرافی یک آزمون میکروسکوپی بوده که در ادامه به بررسی مراحل آن خواهیم پرداخت.

مراحل انجام آزمون متالوگرافی چیست؟

1.آماده سازی سطح نمونه

2. برش زنی 

3. سنباده زنی و پولیش سطح

4.اچ کردن

آزمون متالوگرافی

آماده سازی نمونه

از آن جا متالوگرافی بررسی سطح نمونه در ساختار میکروسکوپی است، سطح نمونه باید از هر گونه روغن، براده و مواد اضافی پاک شود تا نتیجه دقیق تری با وضوح بیشتری به دست آید.

برش زنی

 در این مرحله قطعه باید در ابعاد مناسب برش داده شود، در صورتی که شکل ظاهری و یا ابعاد قطعه قابل قبول نباشد با استفاده از روش مانت کردن نمونه را برای انجام آزمون آماده می نمایند.

مانت کردن چیست؟

مانت کردن نوعی روش نصب برای قطعات کوچک است که در آن قطعات داخل نوعی پلیمر خاص یا رزین قرار می گیرند و برای انجام مراحل بعد قابل حمل می گردند.

سنباده زنی و پولیش سطح

بعد از اینکه نمونه سنگ زده شد و خطوط عمیق و ناهمواری‌های اولیه آن بر طرف گردید آن را به وسیله سنباده‌های پرداخت می‌تراشند.
در هر مرحله ازسنباده زنی، سنباده ریز دانه‌تر جایگزین سنباده قبلی شده و نمونه به اندازه ۹۰ درجه چرخانیده می‌شود تا خطوطی که از سنباده قبلی ایجاد شده است در مرحله بعدی کاملا محو شود.
 زمانی که از سمباده ۶۰۰ به بالا در فرآیند پرداخت سطح استفاده شود، سنباده زنی باید از یک طرف و به صورت یک طرفه (حرکت سنباده رفت و برگشتی نباشد) انجام بگیرد. در انتهای مرحله سنباده زنی باید قطعه را شسته و با استفاده از دستگاه پولیش، نمد و خمیر پولیش، تمام خطوط باقی مانده را پولیش نمود.
باید توجه داشت در طی عملیات پولیش، نمونه باید حول دیسک پولیش حرکت داده شود تا سطح پولیش یکنواختی به دست آید.

اچ کردن

در این فرایند از یک اسید یا باز قلیایی ضعیف استفاده می گردد و نمونه را داخل آن فرومیبرند. این کار باعث می‌شود سطح نمونه در اسید حل شود این انحلال در مرز دانه‌ها زود تر اتفاق می‌افتد و بالا بلندی‌ها و مرزها به صورت پله‌هایی کم عمق در سطح ظاهر می‌شوند.
بعد از اچ کردن، نمونه را با استفاده از آب شسته و خشک نموده، سپس ساختار آن را در زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

امتیاز به این مطلب:
امتیاز: 5 از 5 - 4 رای

نظرات کاربران

بازگشت