logo
شرکت حامی آلیاژ آسیا (فولاد حامیران)
02163511
02162846000
logo

اتصال میلگرد بستر به نبشی

اتصال میلگرد بستر به نبشی

اتصال میلگرد بستر به نبشی ، یکی از روش‌های رایج در اتصال میلگردهای فونداسیون به اسکلت فلزی ساختمان است. این اتصال، نقش مهمی در انتقال بارهای سازه به فونداسیون و ایجاد یکپارچگی بین این دو بخش حیاتی ایفا می‌کند. در این مقاله، به بررسی روش‌های مختلف اتصال میلگرد بستر به نبشی، مزایا و معایب هر روش و نکات مهم در اجرای صحیح این اتصالات می‌پردازیم.

روش‌های اتصال میلگرد بستر به نبشی

  • اتصال با استفاده از خم کردن میلگرد

در این روش، میلگرد بستر در محل اتصال به نبشی، به صورت 90 درجه خم می‌شود و سپس به داخل نبشی جوش داده می‌شود. این روش ساده‌ترین و متداول‌ترین روش اتصال است و به تجهیزات و ابزارآلات خاصی نیاز ندارد.

  • اتصال با استفاده از میلگرد کلاهک دار

در این روش، از کلاهک‌های فلزی مخصوص برای اتصال میلگرد بستر به نبشی استفاده می‌شود. کلاهک‌ها به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند:

جهت اطلاع از قیمت نبشی یزد کلیک نمایید.

  • کلاهک‌های صاف

این کلاهک‌ها دارای سطح صاف هستند و برای اتصال میلگردهای صاف به نبشی کاربرد دارند.

انواع اتصال میلگرد بستر به نبشی

  • کلاهک‌های خم شده

این کلاهک‌ها دارای خم 90 درجه هستند و برای اتصال میلگردهای خم شده به نبشی کاربرد دارند.

اتصال با استفاده از کلاهک، به دلیل سهولت اجرا و مقاومت بالا، یکی از روش‌ های محبوب در اتصال میلگرد بستر به نبشی است.

  • اتصال با استفاده از نبشی لقمه

در این روش، از لقمه‌های فلزی مخصوص برای اتصال میلگرد بستر به نبشی استفاده می‌شود. لقمه‌ها به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند:

  • لقمه‌های صاف

این لقمه‌ها دارای سطح صاف هستند و برای اتصال میلگردهای صاف به نبشی کاربرد دارند.

  • لقمه‌های خم شده

این لقمه‌ها دارای خم 90 درجه هستند و برای اتصال میلگردهای خم شده به نبشی کاربرد دارند.

اتصال با استفاده از لقمه، به دلیل تنوع در نوع و شکل لقمه‌ها، امکان اتصال میلگردها در زوایای مختلف را فراهم می‌کند.

اتصال با استفاده از میلگرد رزوه شده

در این روش، از رزوه‌های ماشینکاری شده روی میلگرد و نبشی برای اتصال آن‌ها به یکدیگر استفاده می‌شود. این روش اتصال، به دلیل استحکام بالا و عدم نیاز به جوشکاری، در پروژه‌های خاص و حساس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مزایای اتصال میلگرد بستر به نبشی

مزایا و معایب هر روش

روش اتصال

مزایا معایب
خم کردن میلگرد ساده، ارزان، نیاز به ابزار و تجهیزات خاص ندارد

عدم ظرافت کافی، احتمال ضعف در محل خم شدن

کلاهک

آسان، سریع، مقاوم نیاز به کلاهک‌های مخصوص، کمی گران‌تر از روش خم کردن
لقمه تنوع در نوع و شکل، امکان اتصال در زوایای مختلف

نیاز به لقمه‌های مخصوص، کمی گران‌تر از روش خم کردن

رزوه

استحکام بالا، عدم نیاز به جوشکاری

پیچیده، نیاز به ابزار و تجهیزات خاص، گران‌تر

نکات مهم در اجرای اتصالات

استفاده از مصالح با کیفیت: از میلگردها و نبشی‌ های با کیفیت و عاری از هرگونه عیب و نقص استفاده کنید.

آماده سازی سطوح: سطوح میلگرد و نبشی را قبل از اتصال، از هرگونه آلودگی، چربی و زنگ زدگی پاک کنید.

انجام جوشکاری صحیح: در صورت استفاده از جوشکاری، از جوشکار ماهر و مجرب استفاده کنید و از روش‌های صحیح جوشکاری برای اتصال میلگردها به نبشی استفاده کنید.

کنترل کیفیت: پس از انجام اتصالات، از صحت و کیفیت آن‌ها مطمئن شوید.

نکته: انتخاب روش مناسب برای اتصال میلگرد بستر به نبشی ، به عوامل مختلفی مانند نوع سازه، بارگذاری، ضخامت میلگرد و نبشی، بودجه و … بستگی دارد. در انتخاب روش اتصال،  باید با  مهندس  سازه  مشورت  و  بهترین  روش  را  با  توجه  به  شرایط  پروژه  انتخاب  کرد.

معایب اتصال میلگرد بستر به نبشی

اتصالات پیش ساخته

در کنار روش‌های سنتی اتصال میلگرد بستر به نبشی ،  در سال‌های اخیر استفاده از اتصالات پیش ساخته نیز رواج یافته است. این اتصالات، قطعات فلزی از پیش آماده شده‌ای هستند که به طور ویژه برای اتصال میلگرد به سایر مقاطع فولادی مانند نبشی طراحی شده‌اند.

استفاده از اتصالات پیش ساخته،  مزایای قابل توجهی نسبت به روش‌های سنتی به همراه دارد:

سرعت و سهولت اجرا: اتصالات پیش ساخته به دلیل طراحی و ساخت از قبل، نیاز به برش، خم کردن یا جوشکاری در محل ندارند و سرعت اجرای اتصال را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند.

کیفیت و استحکام بالا: این اتصالات توسط دستگاه‌های صنعتی با دقت بالا تولید می‌شوند و از کیفیت و استحکام بالایی برخوردار هستند.

ایمنی بالاتر: با حذف نیاز به جوشکاری در محل، خطرات ناشی از جوشکاری مانند سوختگی و نقص در جوش کاهش می‌یابد.

یکنواختی اجرا: استفاده از اتصالات پیش ساخته منجر به یکنواختی بیشتر در اجرای اتصالات و در نتیجه افزایش کیفیت کلی سازه می‌شود.

انواع مختلفی از اتصالات پیش ساخته برای اتصال میلگرد بستر به نبشی وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

اتصالات کوپلی (Coupler): این اتصالات، دو یا چند میلگرد را به یکدیگر متصل کرده و در انتهای آن‌ها به نبشی جوش داده می‌شوند.

صفحات اتصال (Shear Plate): این صفحات دارای سوراخ‌هایی برای عبور میلگرد و محل‌هایی برای اتصال به نبشی هستند و با استفاده از پیچ و مهره به نبشی متصل می‌شوند.

اتصالات زائده‌دار (Dowel Bar Connector): این اتصالات دارای یک زائده هستند که در داخل نبشی قرار می‌گیرد و با استفاده از رزوه یا انبساط مکانیکی به نبشی متصل می‌شود.

کاربرد اتصال میلگرد بستر به نبشی

انتخاب نوع مناسب اتصال پیش ساخته،  به عوامل مختلفی مانند قطر میلگرد، ابعاد نبشی، نوع بارگذاری و  شرایط  پروژه  بستگی دارد.  مشاوره با مهندس سازه  و  بررسی  محصولات  تولیدکنندگان  معتبر اتصالات پیش ساخته،  در انتخاب  بهترین  نوع  اتصال  کمک  بسزایی  خواهد کرد.

الزامات آیین‌نامه‌ای و استانداردها

اجرای اتصالات میلگرد بستر به نبشی ،  باید مطابق با الزامات آیین‌نامه‌های طراحی و ساخت سازه‌های فولادی (مانند  آیین‌نامه  2800 ایران)  و  استانداردهای  مربوطه  صورت  گیرد.  این  آیین‌نامه‌ها و استانداردها،  شرایط  مختلف  از جمله  نوع  جوش،  طول  جوش،  فاصله  میلگردها  از  لبه  نبشی  و  سایر  جزئیات  فنی  مربوط به  اتصالات  را  مشخص  می‌کنند.  رعایت  این  الزامات  برای  ایمنی  و  استحکام  سازه  ضروری  است.

بازرسی و کنترل کیفیت اتصال میلگرد بستر به نبشی

رعایت کیفیت در اجرای اتصالات میلگرد بستر به نبشی ،  نقش حیاتی در عملکرد و ایمنی کل سازه ایفا می‌کند.  بنابراین،  انجام بازرسی و کنترل کیفیت پس از اجرای اتصالات،  امری ضروری است.  این بازرسی‌ها می‌توانند به دو صورت دوره‌ای در حین اجرا و نهایی پس از تکمیل اتصالات انجام شوند.

در بازرسی‌های دوره‌ای،  مهندس ناظر یا بازرس کنترل کیفیت به موارد زیر توجه می‌کند:

آماده‌سازی سطوح: بررسی تمیزی و عاری بودن سطوح میلگرد و نبشی از آلودگی، چربی و زنگ زدگی پیش از اتصال.

رعایت الزامات جوشکاری: در صورت استفاده از جوشکاری، بررسی صحت نوع الکترود، رعایت طول و کیفیت جوش و عدم وجود ترک یا عیب در محل جوش.

صحت ابعاد و اندازه‌ها: کنترل تطابق ابعاد و اندازه‌های اتصالات با نقشه‌های اجرایی.

استحکام اتصال: در برخی موارد، با استفاده از تست‌های کششی یا سایر روش‌های غیر مخرب، استحکام اتصال مورد بررسی قرار می‌گیرد.

در بازرسی نهایی،  پس از تکمیل اتصالات،  موارد زیر بررسی می‌شوند:

مستندات اجرایی: بررسی صحت و انطباق مستندات اجرایی مانند گزارش‌های جوشکاری و گواهینامه‌های مصالح با مشخصات فنی پروژه.

کیفیت نهایی اتصالات: بازبینی کلیه اتصالات از نظر ظاهری و عدم وجود ترک، ناهمواری و عیوب ظاهری.

برای اطمینان از کیفیت اتصالات،  می‌توان از روش‌های مختلف کنترل کیفیت مانند موارد زیر استفاده کرد:

بازرسی چشمی : بررسی ظاهری اتصالات برای شناسایی عیوب آشکار مانند ترک، ناهمواری و ایرادات جوشکاری.

آزمایش‌ های غیر مخرب (NDT): این روش‌ها مانند تشخیص نفوذ مایع (PT) یا فراصوت (UT) بدون آسیب رساندن به اتصال، وجود ترک‌های داخلی و عیوب مخفی را تشخیص می‌دهند.

میلگرد بستر به نبشی

آزمایش‌های مخرب: در موارد خاص و با صلاح دید مهندس ناظر، ممکن است برش‌هایی از اتصال برای انجام آزمایش‌های مخرب مانند آزمایش کشش برداشته شود. این آزمایش‌ها استحکام نهایی اتصال را به طور مستقیم مورد سنجش قرار می‌دهند.

نکته:  نوع و  تعداد  روش‌های  بازرسی و  کنترل کیفیت  با توجه به  مقیاس  پروژه،  اهمیت سازه  و  الزامات  آیین‌نامه‌ها  تعیین می‌شود.  مشاوره با  مهندس  ناظر  و  مسئول  کنترل کیفیت  در انتخاب  روش‌های  مناسب  بازرسی  نقش  مهمی دارد.

نتیجه‌

اتصال میلگرد بستر به نبشی،  جزئی به ظاهر ساده اما  بسیار مهم در  فونداسیون  سازه‌های  فلزی  است.  انتخاب  روش  مناسب  برای  این  اتصال،  رعایت  اصول  اجرایی،  استفاده از مصالح با کیفیت،  انجام  بازرسی و  کنترل کیفیت  در نهایت منجر به  ایجاد  اتصالی  مقاوم،  ایمن  و  ماندگار می‌شود.  این  اتصال  نقش بسزایی در  انتقال  بار  از  اسکلت  فلزی  به  فونداسیون  و  ایجاد  یکپارچگی  کل  سازه  ایفا می‌کند.  بنابراین،  توجه به  جزئیات  فنی  و  رعایت  استانداردها  در  اجرای  این  اتصالات  از  اهمیت  بالایی  برخوردار است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا